جراحی کوچک کردن دهان با وجودی که میتواند در برخی افراد تاثیرات مثبتی بگذارد، ولی اغلب افراد جامعه تصور نادرستی از نتایج این جراحی دارند. بسیاری از مراجعه کنندگانی که متقاضی این جراحی هستند، از عوارض و تغییرات بعد از جراحی اطلاعی ندارند و با فرض اینکه میتوان با استفاده از جراحی به هر نتیجه ای رسید به این جراحی فکر میکنند. در این متن قرار است علاوه بر اینکه به روش جراحی اشاره میکنیم، بهعوارض و نکات مهم قبل از جراحی نیز بپردازیم.
امروزه برای تغییر شکل و سایز هر قسمت از صورت از طریق جراحی زیبایی، راهکارهای متعددی وجود دارد و مهمترین عامل توسعه جراحی زیبایی صورت، درخواست مراجعه کنندگان برای رفع نازیباییهای ظاهری صورت است.
یکی از درخواستهایی که برای تغییر در صورت وجود دارد، کوچک کردن دهان است. برخی از افراد از عریض بودن دهان خود مخصوصا در حین خندیدن ناخوشنودند. اغلب آنها می گویند از اینکه تمامی دندانهای آنها در زمان خندیدن دیده شود، احساس بدی دارند و گاهی این احساس بد باعث می شود از فعالیتهای اجتماعی دوری کنند و یا در اجتماعات، برخی از احساسات واقعی خود را نشان ندهند (مثلا از خندیدن در حضور دیگران خودداری می کنند).
به منظور کوچک کردن دهان می بایست در نظر داشته باشیم که به عملکرد دهان نباید خللی وارد شود. یعنی کوچک کردن دهان به گونه ای انجام پذیرد که برای صحبت کردن و غذا خوردن مشکلی ایجاد نگردد.
در جراحی‌های اصلاح گوشه دهان (Commissuroplasty)، علاوه بر تغییر موقعیت گوشه‌های دهان، حفظ عملکرد عضلات اطراف دهان و کیفیت ترمیم زخم اهمیت زیادی دارد. این اصول در مطالعات مربوط به اصلاح دهان عریض مادرزادی نیز بررسی شده‌اند؛ هرچند نتایج این مطالعات را نمی‌توان مستقیماً به جراحی کوچک‌کردن زیبایی دهان تعمیم داد. برای آشنایی با اصول جراحی و نتایج آن می‌توانید مقاله علمی بازسازی گوشه دهان در PubMed را مطالعه کنید.
عمل کوچک کردن دهان از ناحیه گوشه ها ( دو طرف دهان) امکان پذیر است. اغلب افرادی که مراجعه می کنند، دوست دارند به طرز افراط آمیزی دهانشان کوچک شود. ولی در چنین مواردی، من با صحبتهایی که از نتیجه نهایی جراحی با آنها انجام می دهم، می پذیرند که این عمل برای آنها به صورت طبیعی انجام گیرد.
عمل کوچک کردن دهان، عمل مرسومی نیست و بسیاری از افراد حتی نام آن را هم نشنیده اند. تنها کسانی که واقعا از کودکی از عریض بودن دهانشان ناراضی بوده اند به فکر این عمل می افتند. تجربه ای که از بیمارانم دارم این است که برخی از آنها بسیار بیش از حدی که در واقعیت وجود دارد دهان خود را عریض می بینند. با اینحال بعد از کوچک کردن دهان و با اینکه معمولا ۶ تا12 میلیمتر تغییر در عرض دهان ایجاد می شود، بسیاری از آنها کاملا راضی می شدند. به ندرت لازم است دهان بیش از ۱۲ میلیمتر کوچک شود.
جراحی کوچک کردن دهان هم از داخل و هم از خارج بخیه می شود.اما ممکن است مقداری خط برش باقی بماند.
این جراحی با دو روش قابل برگشت و غیر قابل برگشت می تواند انجام گیرد. در بسیاری از موارد، من به متقاضیان این کار روش قابل برگشت را توصیه می کنم. زیرا در چنین مواردی، هر وقت تمایل داشته باشد، به راحتی می تواند وضعیت دهان خود را به حالت قبل از جراحی بازگرداند.
ماکروستومی (Macrostomia) نوعی ناهنجاری مادرزادی نادر است که در آن شکاف دهان بیش از اندازه طبیعی به طرفین امتداد یافته است. جراحی اصلاح این وضعیت با بازسازی گوشه دهان و در صورت لزوم اصلاح عضلات و بافت‌های اطراف آن انجام می‌شود.
اما در جراحی زیبایی کوچک کردن دهان، فرد ممکن است ساختمان طبیعی دهان داشته باشد و صرفاً از عرض آن ناراضی باشد. در چنین شرایطی، ضرورت جراحی و میزان تغییر قابل انجام باید با دقت بیشتری بررسی شود؛ زیرا هدف تنها کوچک‌تر کردن دهان نیست، بلکه حفظ عملکرد طبیعی و تناسب آن با سایر اجزای صورت نیز اهمیت دارد.
جراحی در گوشه‌های دهان ممکن است با باقی‌ماندن اسکار، عدم تقارن، تغییر شکل گوشه دهان یا محدودیت در بازکردن دهان همراه باشد. میزان این مشکلات به وضعیت اولیه دهان، مقدار اصلاح، تکنیک جراحی و روند ترمیم بافت‌ها بستگی دارد.
در ارزیابی پیش از جراحی، علاوه بر عرض دهان در حالت استراحت، وضعیت لب‌ها هنگام صحبت کردن، لبخند زدن و بازکردن دهان نیز باید بررسی شود. کوچک‌کردن بیش از اندازه دهان ممکن است عملکرد طبیعی آن را تحت تأثیر قرار دهد.
به همین دلیل، هدف جراحی باید دستیابی به تناسب طبیعی صورت باشد، نه کاهش حداکثری عرض دهان.
افرادی که عرض دهان آنها نسبت به سایر اجزای صورت به‌طور قابل‌توجهی زیاد است و از این وضعیت ناراضی هستند، ممکن است پس از ارزیابی تخصصی برای جراحی در نظر گرفته شوند. با این حال، احساس بزرگ‌بودن دهان به‌تنهایی به معنی نیاز به جراحی نیست.
در افرادی که عرض دهان در محدوده طبیعی قرار دارد یا انتظار کاهش بسیار زیاد آن را دارند، ممکن است خطرات و محدودیت‌های جراحی از مزایای احتمالی آن بیشتر باشد. تصمیم‌گیری باید پس از بررسی تناسب چهره، عملکرد دهان و انتظارات فرد انجام شود.
درباره نویسنده:
نویسنده: دکتر اکبر بیات، دارای بورد جراحی پلاستیک صورت از اروپا، عضو آکادمی جراحی پلاستیک صورت اروپا، فلوشیپ جراحی سر و گردن و متخصص گوش، حلق و بینی (ENT). حوزه فعالیت تخصصی ایشان جراحی پلاستیک و بازسازی صورت، با تمرکز بر جراحی‌های پیشانی، ابرو و جوان‌سازی ساختاری صورت است. دکتر بیات در زمینه جراحی پیشانی دارای مقالات علمی و سخنرانی‌های بین‌المللی است.
خدمات تخصصی جراحی زیبایی صورت
